หลายวันมานี้งานยุ่งสุดๆ  นั่งทำงานตั้งแต่ตื่นยันหลับ  หวังจะเก็บเงินซักก่อนเพื่อจะออกไปอยู่กับพ่อสองคน  เหนื่อยดีเหมือนกัน  ตกระเบียงอีกต่างหาก  ได้แผลฟกช้ำ

ผ่านมาหลายวัน  คิดถึงก้อยทุกวันเลย  แต่แทบจะไม่ได้คุยกันเลย  แม้ว่าจะโทรไปแต่รู้สึกว่าใจเรามันห่างไกลกันเหลือเกิน

คุยกันแต่เรื่องงานแป๊บๆ  อยากจะคุยเรื่องอื่นบ้าง  อยากจะถามไถ่สารทุกข์สุขดิบ  อยากให้ก้อยเล่าอะไรให้พี่ฟังบ้าง  พอไม่มีเรื่องงานก็ไม่รู้จะคุยอะไร  ก้อยก็เหมือนจะห่างไกลกันซะเหลือเกิน

มีหลายเรื่องอยากจะคุยกับก้อย  แต่ในเมื่อก้อยไม่เปิดใจก็ไม่รู้จะคุยไปทำไม

แอบเสียใจเล็กๆ…

พยายามจะทำให้มันดีที่สุดนะ  ตราบเท่าที่ผู้ชายคนนี้จะทำให้ได้

อยากจะบอกว่า พี่นัทรักก้อยมากนะ

คำๆนี้ในวันนี้แม้ว่าเธอจะไม่ได้ยินมันแล้วก็ตาม  เธอจะรู้สึกลึกซึ้งกับมันอยู่หรือไม่ฉันไม่รู้

แต่แค่วันนี้ฉันรักเธอ มันก็ทำให้มีแรงทำอะไรที่ยิ่งใหญ่ต่อไป..

รักและคิดถึงก้อยเสมอ

พี่นัท