<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="WordPress/2.9.2" -->
<rss version="0.92">
<channel>
	<title>Nuttachai Rassadondee</title>
	<link>http://nuttachai.com</link>
	<description>พี่นัทรักน้องก้อยมากนะ ขอโทษในสิ่งที่ทำผิดไป</description>
	<lastBuildDate>Thu, 10 Dec 2009 19:20:57 +0000</lastBuildDate>
	<docs>http://backend.userland.com/rss092</docs>
	<language>en</language>
	
	<item>
		<title>วันที่ต้องจารึก ภูมิใจในตัวเองมากๆ</title>
		<description><![CDATA[วันนี้เป็นวันแรกที่ผมทำได้เกิน $1000 ตลอดเวลาที่ผ่านมานั้น $800/วัน ถือว่าสูงที่สุดแล้วเท่าที่เคยได้มา
แต่วันนี้ผลจากการพยายามศึกษาหาความรู้ใหม่ๆ  และตั้งใจทำอย่างแน่วแน่  เดินตามทางที่คุณบัณฑิตแนะนำไว้
วันนี้ผมมีกำไรเกิน $1000 !!!  ผมดีใจมากๆ  ผมบอกพ่อด้วยความตื่นเต้น  และอดอมยิ้มในความสามารถของตัวเองไม่ได้
อยากให้แม่ได้มาเห็นลูกน้อยคนนี้จัง  ลูกคนนี้ทำได้แล้วครับ
ลูกลงทุนแค่ $60 แต่สามารถทำกำไรได้ถึง $1000
หากว่าวันนี้เป็นวันที่เรียกว่า One Thousand Day แล้วหล่ะก็(วันที่ได้รายได้วันเดียว $1000 )
ในวันข้างหน้าผมต้องมี One Million Day แบบพวกพี่ๆให้ได้เลย
วันที่ทำได้ 10 ธันวาคม 2552
หนทางยังอีกยาวไกล  นี่แค่ก้าวเล็กๆก้าวหนึ่งที่เริ่มต้นสำเร็จแล้ว  ผมกำลังจะเดินทางไปสู่โลกใหม่ที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม
นัท
]]></description>
		<link>http://nuttachai.com/nuttachai/remember-this-day.html</link>
			</item>
	<item>
		<title>ในวันที่ฉันทำได้  ก็ไม่มีคนเคียงข้างแล้ว</title>
		<description><![CDATA[นานทีเดียวที่ไม่ได้เขียนบลอกนี้  จริงๆก็เข้ามาดูเกือบทุกวันแหละ   แต่ไม่รู้ว่าจะเขียนอะไรลงไป
หลายเรื่องมันอึดอัดอยู่ในใจ  ฉันไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วที่ผ่านมาหลายเดือน
ฉันต้องการอะไรกันแน่&#8230;
เหงา เหนื่อย ล้า
เดินตามทางที่ตัวเองเลือกมาเรื่อยๆ  แม้ว่าจะไม่มีก้อยแล้วก็ตาม  ก็ยังมุ่งหน้าต่อไป
แม้จะเหนื่อย  แม้จะขาดคนที่จะมาเดินเคียงข้าง
ก็รู้แค่ว่าต้องไปเรื่อยๆ  บางครั้งก็พัก เถลไถลไปไกลจนเสียผู้เสียคน  เสียงาน เสียสุขภาพชีวิต
แต่ฉันก็ทำได้  แม้จะรู้สึกว่าฉันยังไม่ได้ทำมันเต็มที่เลย
ฉันยังไม่สามารถเรียกความสามารถทั้งหมดออกมาได้ %100
ฉันรู้ว่าใจหนึี่งคิดถึงก้อยมาก  แต่ความเชื่อบางอย่างมันบอกว่ายังไม่ใช่ตอนนี้
และสัญชาตญาณตรงนั้นก็ไม่ได้บอกว่าสิ่งที่ฉันต้องการจริงๆนั้นคืออะไร
ฉันตามหาบางอย่างอยู่  บางอย่างที่ขาดหายไป&#8230;.
ฉันเสียเวลาไปเยอะมาก
วันนี้แม้ฉันจะประสบความสำเร็จในขั้นหนึ่งแล้ว  ไม่มีใครอยู่ข้างกาย  ไม่มีคนช่วยเหลือ ไม่มีคนให้อวดว่าฉันทำได้แล้วนะ
ฉันอยากจะไปให้ไกลกว่า  สูงกว่านี้  อยากจะเก่งยิ่งกว่านี้  อดทนอีกนิดหนึ่งนะ&#8230;
ฉันต้องหามันเจอแน่ๆ  สิ่งที่หายไป  วันที่รอคอย&#8230;
]]></description>
		<link>http://nuttachai.com/nuttachai/something-missing.html</link>
			</item>
	<item>
		<title>บัณฑิต อึ้งรังษี เรามาพิสูจน์กัน!!</title>
		<description><![CDATA[วันนี้ฝนตก  อากาศดี  หลังจากไม่ได้เขียนมาซะนานเพราะงานยุ่งมาก
เช้านี้อากาศดียังไม่พอ  อารมณ์ผมดีอีกต่างหากเพราะ เมื่อคืนได้กำไรมา $400 เล่นเอาดีใจจนนอนไม่หลับเลย  และแน่นอนอากาศดีๆ  อารมณ์ดีๆแบบนี้  ผมอยากจะโทรหาก้อยมาก  อยากจะคุยกับเธอ  อยากจะอวดเธอว่าฉันทำได้แล้วนะ
โทรหาก้อยด้วยอารมณดีมากๆ  แต่ดูเหมือนเมื่อก้อยรับสาย  ก้อยดูเหมือนจะอารมณ์ไม่ดีเท่าไหร่  เหมือนการที่ผมโทรไปนั้นจะทำให้เธออารมณ์เสีย

ขอโทษนะ  ถ้าทำให้ก้อยรู้สึกอย่างนั้น  พี่ไม่น่าจะทำให้วันดีๆต้องมีบรรยากาศมัวหมองเลย
อยากบอกว่าคิดถึงก้อยมาก
วันนี้พี่คุยกับก้อยเรื่องของเรา  ก้อยก็บอกหนักแน่นว่าจะไม่คืนดีเพราะได้ตัดสินใจไปแล้ว&#8230;
มันคงจะเป็นไปไม่ได้เลยใช่ไหม?  ที่ก้อยจะเปลี่ยนใจ&#8230;.
พอวางหูเสร็จนอนอ่านหนังสือของ บัณฑิต  อึ้งรังษี  จนผลอยหลับไป..(อันที่จริงไม่ได้นอนมาทั้งคืนเพราะทำงานหนัก  จนถึงบ่ายโมงได้)
ตื่นขึ้นมาคิดได้ว่า  ถ้าสิ่งที่ บัณฑิต อึ้งรังษี  พูดเกี่ยวกับวิธีประสบความสำเร็จในชีวิตนั้นเป็นความจริง  แสดงว่ามันต้องใช้ได้กับทุกเรื่องสิ!!
ที่ผ่านมา  พี่พยายามทำตัวเองให้ดีที่สุด  และเมื่อได้อ่านหนังสือของ บัณฑิต  อึ้งรังษี  แล้วยิ่งทำให้ตัวเองมั่นใจขึ้นมากว่า  เราได้ทำในสิ่งที่ถูกต้องและถูกทางแล้ว  แม้ว่าหลายๆเรื่องนั้น  จะต้องพยายามพัฒนาปรับปรุงและเข้าใจผิดไปบ้าง  ยิ่งได้ข้อชี้แนะจากหนังสือของคุณ บัณฑิต อึ้งรังษี แล้วยิ่งมองเห็นทางที่จะก้าวไปสู่ความสำเร็จชัดเจนขึ้น  และที่สำคัญพยายามจะทำตามที่คุณ บัณฑิต อึ้งรังษี แนะนำให้ได้ทุกข้อ(หนังสือทั้ง4เล่ม)
แต่ทำไม  พี่ไม่เคยเอามาประยุกต์ใช้กับความรักเลยนะ?
บัณฑิต  อึ้งรังษี  พูดย้ำไป  ย้ำมาในหนังสือของเค้าไว้ว่า  As a man think,he is&#8230;
เรื่องที่เป็นไปไม่ได้  มันจะกลายเป็นไปได้  ถ้าเราคิดและวางแผน [...]]]></description>
		<link>http://nuttachai.com/nuttachai/bundit-ungrangsee-i-need-proof.html</link>
			</item>
	<item>
		<title>นิสัยของ Steve Jobs เหมือนกระจกสะท้อนตัวเองจริงๆ</title>
		<description><![CDATA[Did to know?
นิสัยสตีฟ จ๊อบส์
ด้วยนิสัยของเขาแสนจะเลวร้ายแต่นั่นมันทำให้เขาเป็นอัจฉริยะตัวจริงเสียงจริง
เจ้าเล่ห์
ทำเร็ว ตอบคำถามแบบฉับพลัน
ทำในสิ่งที่แตกต่าง
ไม่ยอมจนกว่าจะได้คำตอบที่พอใจ
ทุกอย่างสมบูรณ์แบบ
ไม่อดทนรออะไรนาน
วิธีบอกแสนจะก้าวร้าวจนเราเกลียดเขาไปเลย
หลักจริยธรรมของเขาคือ &#8220;อะไรคือสิ่งที่ถูกต้อง&#8221;
ไม่แสดงความกลัวในสถานะการณ์บางอย่าง

เรื่องไม่น่าเชื่อนี่หรือคือเหตุผล
1 ทำไมถึงชื่อแอปเปิ้ล Apple Computer, Inc.
เพราะว่า ช่วงวัยหนุ่มพวกเขาออกจากการเล่าเรียนในมหาวิทยาลัย ไปใช้ชีวิตในสวนแอปเปิ้ล

2 ทำไมถึงชื่อ Macintosh
เพราะว่าเมื่อทำคอมพิวเตอร์รุ่นใหม่ เขาเป็นพวกกินมังสวิรัต ผลไม้ แมคอินทอชเป็นชื่อของแอปเปิ้ลพันธ์หนึ่ง ก็เลยเอามาตั้งชื่อ
3.สะกดผิด????!!!
ชื่อผลไม้นี้สะกดผิด เพราะจริงๆแล้วไม่มีตัวอักษร A
แต่ในซุปเปอร์มาเก็ตมันเขียนผิดมีอักษร A
ที่ถูกควรเป็น McIntosh
4. ตอนเขาประสบความสำเร็จไม่ใช่แค่ซุปเปอร์รวยแต่ยังเป็นคนอายุน้อยที่สุดของคนซุปเปอร์รวย
5. ด้วยเหตุผลจากการวิจัยที่ว่า ผู้ชายเท่านั้นที่ซื้อคอมพิวเตอร์ดังนั้น โฆษณาขายแมคอินทอชจึงปรากฏในนิตยสาร PLAYBOY เพลย์บอย เพราะว่าเป็นหนังสือที่มีผู้ชายอ่านมากที่สุด!!!
6. แม้สตีฟ จะทำให้ลูกจ้างโกรธ แต่ยังอยู่บนแท่นบูชาเสมอ ในฐานะผู้สร้างความฝันและวัฒนธรรมเป็นผู้บุกเบิกวงการ และทำให้แอปเปิ้ลดูดีเสมอ
7. เขาเอาชนะคนอื่นด้วยเล่ห์เหลี่ยม และประสบการณ์มากกว่าคนวัยเดียวกันสองเท่า
8. เขาเชื่อว่าอำนาจมาพร้อมกับเงิน
9. เขาเข้าใจพลังโลภเขาใช้พลังนั้นให้เกิดประโยชน์
10. ถ้าคุณอยากทำงานกับเขา
คุณสมบัติสองอย่างของลูกน้องสตีฟคือ
คุณต้องเป็นคนฉลาด
และต้องจงรักภักดีต่อเขา
สตีฟถือความจงรักภักดีเป็นเรื่องสำคัญหากคุณฉลาดแค่ไหนไม่จงรักภักดีต่อเขา ประตูจะปิดทันที
11. ความคิด conceptของคอมพิวเตอร์ แมคอินทอชคือ
&#8220;ใช้งานง่ายเหมือนเครื่องปิ้งขนมปัง&#8221;
12. แต่ข้อ11 เป็นความคิดของราสกิน ผู้ร่วมงานของเขา
13. ภายหลังที่ประสบความสำเร็จมีพนักงานกว่า6,000 คน  ชีวิตเขาก็ตกต่ำ ถูกไล่ออกจากการเป็นประธานและซีอีโอบริษัทแอปเปิ้ล
14. โชคดีเขากลับมาแล้ว เราเลยมีแมคไว้น้ำลายไหลพอเขากลับมาบริษัทก็มีกำไร เย้
15. คำถามสัมภาษณ์งานของเขา
ถ้าคุณเป็นชาย คุณเป็นเกย์หรือเปล่า
ถ้าคุณเป็นหญิง [...]]]></description>
		<link>http://nuttachai.com/nuttachai/steve-jobs-like-me.html</link>
			</item>
	<item>
		<title>สุนทรพจน์ของ Steve Jobs ที่มหาวิทยาลัย Standford</title>
		<description><![CDATA[Steve Jobs “จงหิวโหย จงโง่เขลา”
สุนทรพจน์ที่สร้างความประทับใจไปทั่วโลกของ Steve Jobs ผู้ก่อตั้ง Apple และผู้สร้าง Macintoch
โอวาท ที่ Steve Jobs ผู้สร้าง Macintosh แสดงในวันรับปริญญาของมหาวิทยาลัย Stanford เมื่อวันที่ 12 มิถุนายนที่ผ่านมา ไม่เพียงสร้างความประทับใจให้แก่บัณฑิตจบใหม่ในวันนั้น แต่ยังรวมไปถึงโลกคอมพิวเตอร์ที่ Silicon Valley และยังคงได้รับการชื่นชมและกล่าวขวัญไปทั่วโลกจนถึงวันนี้

สุนทรพจน์ วันนั้น Jobs เพียงแต่เล่าถึงบทเรียนในชีวิตของเขา 3 บท แต่เป็น 3 บทที่ทำให้เขาซึ่งแม้แต่แม่ที่แท้จริงก็ไม่ต้องการ กลายเป็นผู้ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคนหนึ่งของโลก
บทเรียนบท แรกของ Jobs ซึ่งเขาเรียกมันว่า “การลากเส้นต่อจุด” เริ่มต้นด้วยการเล่าว่า ตัวเขาเองไม่เคยเรียนจบมหาวิทยาลัย เพราะได้ลาออกหลังจากเรียนในมหาวิทยาลัย Reed College ไปได้เพียง 6 เดือน ส่วนเหตุผลที่ทำให้เขาตัดสินใจลาออกจากมหาวิทยาลัยนั้น Jobs กล่าวว่า มันเริ่มขึ้นตั้งแต่เขายังไม่เกิด
แม่ที่แท้จริงของเขา ซึ่งเป็นนักศึกษาสาวที่ยังไม่ได้แต่งงาน ไม่ต้องการเลี้ยงดูเขา และตัดสินใจยกเขาให้เป็นบุตรบุญธรรมของคนอื่นตั้งแต่เขายังไม่ลืมตาดูโลก แต่เธอมีเงื่อนไขว่า พ่อแม่บุญธรรมของลูกของเธอจะต้องเรียนจบมหาวิทยาลัย [...]]]></description>
		<link>http://nuttachai.com/nuttachai/steve-jobs-standford-eloquence.html</link>
			</item>
	<item>
		<title>10 ปัญหาในที่ทำงานของ Steve Jobs</title>
		<description><![CDATA[Steve Jobs
เจ้าของบริัษัท Apple และ Pixar Animation ผู้โ่ด่งดัง ตานี้เป็นคนที่มีข้อคิดน่านับถือหลายๆอย่างมาก  แต่หลายๆอย่างก็เป็นนิสัยเสียของเค้า  แม่สอนไว้ว่าอะไรที่ดีก็หัดไว  อะไรไม่ดีก็ดูเป็นเยี่ยงอย่างไว้
เค้าได้ให้สัมภาษย์กับนิตยาสาร Fortune ถึงข้อคิดดีดีในที่ทำงานไว้ว่า

10. ผมไม่มีหน้าที่ใจดีกับพวกเขา หน้าทีี่ของผมคือทำให้พวกเขาดีขึ้น
9.  การหาคนเก่งๆ เป็นเรื่องยาก เหมือนงมเข็มในมหาสมุทร  เราไม่รู้อะไรมากหรอกตอนสัมภาษณ์กัน 1 ชั่วโมง
ในที่สุดแล้ว  เราก็ต้องพึ่งกึ๋นของตัวเราเอง เรารู้สึกไงกับคนคนนี้  พวกเขาเป็นอย่างไรตอนเจอท้าทาย ผมถามทุกๆ คนว่า
&#8220;คุณมาที่นี่ทำไม?&#8221;  ตัวคำตอบเองไม่ใช่สิ่งที่คุณค้นหาหรอก คุณต้องดูพวกเขาให้ลึกถึง Meta-Data  เลย
8. มีคนเคยพูดว่า &#8220;เฮ้ย! ถ้าสตีฟ จ๊อบส์ เกิดโดนรถเมล์ทับตาย  แอปเปิ้ลคงหายนะแน่เลย&#8221;
แล้วคุณรู้ไหม? ถ้าผมโดนรถทับ มันก็ไม่สนุกเท่าไหร่  แต่แน่นอนที่แอปเปิ้ลเรามีคนเก่งๆ อยู่มาก
หน้าที่ของผมคือทำให้ทีมบริหารดีพอที่จะเป็นผู้ชนะ  นั่นคือที่ผมกำลังพยามทำอยู่ทุกวัน
7. มันไม่ใช่กระแส  และมันก็ไม่ใช่การหลอกล่อผู้คน และมันก็ไม่ใช่การโน้มน้าวให้
คนอยากได้ในของที่เขาไม่ต้องการ เราพยามค้นหาว่าพวกเขาต้องการอะไรต่างหาก
และผมก็คิดว่า [...]]]></description>
		<link>http://nuttachai.com/nuttachai/10-problems-with-steve-jobs.html</link>
			</item>
	<item>
		<title>สุววิรินทร์ พี่นัทแค่อยากจะบอกว่ารักก้อยนะ</title>
		<description><![CDATA[หลายวันมานี้งานยุ่งสุดๆ  นั่งทำงานตั้งแต่ตื่นยันหลับ  หวังจะเก็บเงินซักก่อนเพื่อจะออกไปอยู่กับพ่อสองคน  เหนื่อยดีเหมือนกัน  ตกระเบียงอีกต่างหาก  ได้แผลฟกช้ำ
ผ่านมาหลายวัน  คิดถึงก้อยทุกวันเลย  แต่แทบจะไม่ได้คุยกันเลย  แม้ว่าจะโทรไปแต่รู้สึกว่าใจเรามันห่างไกลกันเหลือเกิน

คุยกันแต่เรื่องงานแป๊บๆ  อยากจะคุยเรื่องอื่นบ้าง  อยากจะถามไถ่สารทุกข์สุขดิบ  อยากให้ก้อยเล่าอะไรให้พี่ฟังบ้าง  พอไม่มีเรื่องงานก็ไม่รู้จะคุยอะไร  ก้อยก็เหมือนจะห่างไกลกันซะเหลือเกิน
มีหลายเรื่องอยากจะคุยกับก้อย  แต่ในเมื่อก้อยไม่เปิดใจก็ไม่รู้จะคุยไปทำไม
แอบเสียใจเล็กๆ&#8230;
พยายามจะทำให้มันดีที่สุดนะ  ตราบเท่าที่ผู้ชายคนนี้จะทำให้ได้
อยากจะบอกว่า พี่นัทรักก้อยมากนะ
คำๆนี้ในวันนี้แม้ว่าเธอจะไม่ได้ยินมันแล้วก็ตาม  เธอจะรู้สึกลึกซึ้งกับมันอยู่หรือไม่ฉันไม่รู้
แต่แค่วันนี้ฉันรักเธอ มันก็ทำให้มีแรงทำอะไรที่ยิ่งใหญ่ต่อไป..
รักและคิดถึงก้อยเสมอ
พี่นัท
]]></description>
		<link>http://nuttachai.com/suwawirin-my-love/suwawirin-i-always-love-you.html</link>
			</item>
	<item>
		<title>ในที่สุดผมก็ตาสว่างสักที</title>
		<description><![CDATA[น่าแปลก  ในช่วงเวลาสั้นๆ 2-3 เดือนที่ผ่านมานี้  มีเรื่องมากมายเกิดขึ้นกับชีวิตผม  ทั้งเรื่องงาน เรื่องก้อย เรื่องครอบครัว  บางเรื่องทำให้ผมเครียด บางเรื่องทำให้ผมสงสัย บางเรื่องทำให้ผมท้อแท้ บางเรื่องเสียใจจนเสียน้ำตา
ผมค้นหาทางออกมากมาย  ทำยังไงผมถึงจะประสบความสำเร็จเรื่องงาน  ทำไมผมยังติดปัญหาที่ก้าวข้ามไปไม่ได้  ทั้งๆที่ผมเรียนรู้มาตั้งเยอะ  ทำไมผมยังไม่เข้าใจถึงแก่นแท้ของมัน
ตั้งใจว่าจะนั่งทบทวนสิ่งที่ผ่านมาทั้งหมด  วิเคราะห์ว่าทำไมมันถึงผิดพลาด  ก็ดันมาเจอเรื่องของก้อยอีก  เวลาเป็นเรื่องของก้อยทีไร  ผมมักจะไม่เคยสงบใจหรือว่าทำใจได้เลย  โดยเฉพาะยามทะเลาะกัน โกรธกัน หรือว่าแม้แต่เลิกกัน&#8230;

ผมไม่เคยสงบใจแล้วก็ทำใจได้เลย  เมื่อรู้ว่าจะต้องเสียเธอไป  แต่มาวันนี้ผมกลับเข้าใจปัญหาที่ใหญ่ที่สุดในตัวผม  ที่ตลอดเวลาผมไม่เคยแก้ไขมันได้เลย  เรียนรู้เรื่องนี้เท่าไหร่ก็ไม่เคยเข้าใจ หรือเข้าถึงมันซักที
ทั้งๆที่ผมมีเวลาว่างมากกว่าคนอื่น  แต่ทำไมใช้เวลาได้ไม่คุ้มค่า  ทำไมเวลาในวันหนึ่งๆมันถึงไม่พอที่จะทำงานซักชิ้นให้มันประสบความสำเร็จ  ทำไมชีวิตยังเหมือนหลงทางหาทางออกไม่เจอ  ทำไมยังไม่เข้าใจในสิ่งที่คนอื่นเค้าเข้าใจกันไปตั้งนานแล้ว  ทั้งๆที่เรียนกับอาจารย์คนเดียวกัน  สอนเหมือนๆกัน เรียนพร้อมๆกัน
ทบทวนเรียนซ้ำแล้วซ้ำเล่ากับเรื่องเดิมๆแต่ต่างรูปแบบกันออกไป  เรียนสิ่งที่คุณตราวุทธิ์สอนมาตั้งนาน  แต่ไม่ประสบความสำเร็จซักที  อ่านซ้ำก็หลายครั้ง ดูวีดีโอสอนก็หลายรอบ  ลงมือปฏิบัติแล้วแต่ไม่เคยไปถึงจุดที่คุณตราวุทธิ์สอน  หรือเพื่อนๆ พี่ๆ และอาจารย์สอน
นอกจากเรื่องงานแล้วยังมาเจอปัญหาเรื่องความรักอีก  น่าแปลกนะที่ผมเวลาทะเลาะกับก้อยหรือโกรธเธอน้อยใจเธอ  ผมจะทำใจกับความเสียใจไม่ได้เลย  ยิ่งเวลาเลิกกันเนี่ย  จิตใจมันยิ่งฟุ้งซ่านว้าวุ่น เหมือนกับคนอื่นๆอีกมากมายที่เค้าไม่สามารถทำใจยอมรับมันได้
มีบทความมากมายเกี่ยวกับความรักเวลาคนเราเลิกกัน  ความรู้สึกหลายๆแบบที่แตกต่างกันออกไปของคนที่เข้าต้องผิดหวังในความรัก  ทั้งดีและไม่ดี  หลายๆคนทำใจได้และหลายๆคนทำใจไม่ได้  ผมคงบอกได้ว่าผมอยู่ในกลุ่มที่ไม่สามารถทำใจได้ และเฝ้าสงสัยว่าคนที่ทำใจได้นั้น  เค้าทำได้อย่างไร?
หลายปัญหาถาโถมเข้ามาในชีวิต  ทำเอา [...]]]></description>
		<link>http://nuttachai.com/nuttachai/finally-i-understood.html</link>
			</item>
	<item>
		<title>จดหมายที่เธอไม่มีวันได้อ่าน 2 (นัท)</title>
		<description><![CDATA[เมื่อวานพี่ได้รับรู้ไปแล้วว่าก้อยนั้นเขียนจดหมายเพื่อพี่  ที่ไม่ได้ส่งให้พี่อ่าน  ตัวพี่เองก็อยากจะบอกก้อยว่า  พี่ก็มีจดหมายที่เขียนเพื่อก้อยแล้วไม่ได้ส่งให้ก้อยอ่านเหมือนกัน  เพียงแต่จดหมายฉบับนี้ของพี่นั้น  พี่เขียนมันมานานกว่าที่ก้อยจะเขียนซะอีก
จดหมายฉบับนี้มันไม่ได้ส่งให้ก้อยหรอก
มันอยู่ในช่อง Draft มานานมาก และ มันก็จะอยู่ตลอดไป&#8230;

 
เสียงจากความรู้สึกของคนเลวๆ‏





From:


(Unknown) 




Sent:


Wednesday, December 21, 2005 10:15:43 PM




To: 


suwawirin_3@yahoo.com; suwawirin@hotmail.com




 
 
 
ใครๆ .. ก็คิดว่าผมคงมีความสุขที่มีคนมามอบความรู้สึกดีๆ ให้มากมาย 
ใครๆ .. ก็คิดว่าผมคงมีความสุขกับการที่มีคนโทรมาหาทั้งวัน
ใครๆ .. ก็คิดว่าผมคงมีความสุขกับการได้เป็นคนเลือก
ใครๆ .. ก็คิดว่าผมคงมีความสุขกับการใช้ชีวิตแบบนี้
 
แล้วจะมีสักกี่คนที่จะรู้ว่า ผมไม่ได้มีความสุขอย่างที่ใครๆ คิด
 
ผม .. เหงามากมาย ในทุกๆ คืนที่ผมกำลังคุยโทรศัพท์กับใครสักคน หรือหลายๆ คนที่มารักผม
ผม .. รู้สึกผิดมากมาย ที่ต้องมีคนมานั่งเสียใจกับการกระทำแย่ๆ ของของผม
ผม .. เสียใจมากที่ทำให้ คนที่รักผมต้องร้องไห้กับคนไม่มีค่าอย่างผม
ผม .. คิดเสมอว่าไม่มีผู้หญิงคนไหนที่จะมาทนสันดารเลวๆของผมได้
ผม .. โกรธตัวเองทุกครั้ง ที่รู้สึกว่า ผมทำตัวให้ดีพอกับความรักที่คนๆ หนึ่งให้ผมไม่ได้
ผม .. ร้องไห้ทุกคืน กับการคิดถึงคนๆ หนึ่งแต่ก็ทำได้แค่คิดถึง
 
ผม .. ต้องโกหกตัวเอง [...]]]></description>
		<link>http://nuttachai.com/nk-nut-koy/secret-letter-from-nut.html</link>
			</item>
	<item>
		<title>จดหมายที่เธอไม่มีวันได้อ่าน 1 (ก้อย)</title>
		<description><![CDATA[ตอนที่แอบเข้าไปอ่าน email ของก้อยครั้งสุดท้าย(ยอมรับว่าเป็นการกระทำที่ไม่ดีจริงๆ) เพราะอยากจะรู้ว่าก้อยปกปิดความลับอะไรไว้  เพราะมีความรู้สึกระแวง  กลัวว่าเธอจะแอบมีกิ๊กนั้น ก็ได้พบกับความจริงที่น่าตกใจหลายๆอย่าง  ที่เห็นแล้วน้ำตามันก็หลั่งไหลออกมา&#8230;
หนึ่งในนั้นคือ  มีจดหมายฉบับหนึ่งที่ก้อยเขียนให้ตัวเอง  และไม่คิดจะส่งให้เราอ่าน  ฉันไม่เคยรู้เลยว่าเธอเก็บมันไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่  เพราะฉันไม่เคยคิดอยากจะล่วงเกินเข้ามาใน email ของเธอ&#8230;

 
N &#38; K‏




From:


suwawirin pingnumtmong (suwawirin@hotmail.com) 




Sent:


Tue 5/08/07 4:19 PM




To: 


suwawirin@hotmail.com




 
จิ๊กซอว์ที่ผิดกับคนที่ &#8220;ไม่ใช่&#8221; ในความรัก

ทั้งที่เรียนรู้แล้วว่าเข้ากันไม่ได้
ดีกันสองวัน ทะเลาะกันห้าวัน
แต่ก็ยังจะทนคบกันต่อ
โดยให้เหตุผลของการทนอยูว่าเหนื่อยที่จะต้องไปเริ่มคบกับคนใหม่&#8221;อยากถามจริงๆ&#8230;..
แล้วจะไม่เหนื่อยใจมากกว่าเหรอ
ที่ต้องทนคบกับคนที่ไม่เข้าใจกันอีกต่อไปอย่าพยายามอดทนกับคนที่ไม่ใช่
อย่าพยายามยึดใครไว้เพราะความเหงา
อย่าพยายามต่อจิ๊กซอว์ชิ้นที่ผิดหลังจากที่หันจิ๊กซอว์นั้นจนครบทุกด้านแล้ว
ก็ยังไม่สามารถต่อได้ลงล็อก
ถ้าเป็นอย่างนี้ จงวางมันลงซะ
แล้วเปิดโอกาสให้ตัวเองได้ค้นหาชิ้นใหม่มาลองต่อดูเริ่มบอกตัวเองได้แล้ว
ว่าเราจะไม่เป็นเหมือนกับใครอีกหลายคน
ที่ทั้งๆรู้ว่ายิ่งคบก็ยิ่งไม่ใช่
ยิ่งต่อจิ๊กซอว์หัวใจ ก็ยิ่งผิดที่ผิดทาง
แต่ก็ไม่กล้าตัดใจบอกเลิก
เพราะกลัวว่าถ้าเลิกกันจริงๆแล้วตัวเองจะไม่เหลือใคร
&#8220;คนไม่มีใคร&#8221; ก็รู้ว่าไม่อยากเจอกับคำแบบนี้
แต่ถ้า &#8220;การมีใคร(คนนี้) แล้วมีแต่เรื่องยุ่งยากใจ&#8221;
อยากถามว่า ไม่มีจะดีกว่าไหมมีเขาแล้วไม่เหงาก็จริง
แต่ต้องร้องไห้อาทิตย์ละห้าวัน มันคุ้มกันเหรอ?
การบอกเลิก แล้วกลับมาอยู่กลับตัวเองอีกครั้งเป็นสิ่งที่ยาก
แต่จริงหรือเปล่า?
บางครั้งเราก็ต้องหัดทบทวนเรื่องที่ยากให้เป็นบ้าง
อย่าใช้ชีวิตและมีความรักแบบเอาง่ายเข้าว่า
ฝึกหายใจด้วยหัวใจตัวเอง
แล้วหัวใจก็จะเข้มแข็งมากขึ้นเรื่อยๆจิ๊กซอว์ชิ้นที่ถูกนั้น &#8230;. รอเราหยิบมันขึ้นมาอยู่
คนที่ใช่นั้น&#8230;ก็รอเราอยู่
แต่วันที่รอคอยวันนั้น&#8230;จะไม่มีวันเดินทางมาถึงเลย  &#8230;&#8230;.. 
แล้วเราเป็นอย่างนั้นเหรอ&#8230;
รู้สึกตั้งแต่วันปีใหม่ 50 ที่นั่งที่กว้าน หลังจากวันนั้น พี่ก็เริ่มเปลี่ยนไปมาก ไม่อยากบอกไม่อยากพูดถึงเลย ว่าเพราะ อะไร ก็รู้ตัวดีเสมอว่าผิดแต่เราก็ขอโทษจากใจริงแล้ว แต่มันคงยากที่แผลนั้นจะหายเพราะว่าพี่คงไม่คิดจะให้อภัยนั้นหรอก จริงๆถ้าพี่ทำอย่างนั้นกับก้อย ก้อยก็คงไม่มีวันให้อภัยพี่แน่นอน แค่พี่ให้โอกาสครั้งนี้ก็นับว่าเป็นความโชคดีมาก ไม่รู้ว่าที่ทำนั้นเพราะว่ารักหรือสงสาร ไม่อยากเรียกร้องสิ่งใดๆจากพี่ แค่นี้มันก็มากพอแล้ว พี่จะรู้บ้างไหมว่า  การที่พี่ทำเหมือนไม่สนใจก็เจ็บมากแล้วแต่มันคงเทียบไม่ได้กับสิ่งที่ก้อยทำกับพี่  แค่นี้ก้อยก็เข้าใจแล้วว่ามันเจ็บมากแค่ไหน [...]]]></description>
		<link>http://nuttachai.com/nk-nut-koy/secret-letter-from-koy.html</link>
			</item>
</channel>
</rss>
