<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Nuttachai Rassadondee &#187; N&amp;K Nut+Koy</title>
	<atom:link href="http://nuttachai.com/category/nk-nut-koy/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://nuttachai.com</link>
	<description>พี่นัทรักน้องก้อยมากนะ ขอโทษในสิ่งที่ทำผิดไป</description>
	<lastBuildDate>Thu, 10 Dec 2009 19:20:57 +0000</lastBuildDate>
	<generator>http://wordpress.org/?v=2.9.2</generator>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
			<item>
		<title>จดหมายที่เธอไม่มีวันได้อ่าน 2 (นัท)</title>
		<link>http://nuttachai.com/nk-nut-koy/secret-letter-from-nut.html</link>
		<comments>http://nuttachai.com/nk-nut-koy/secret-letter-from-nut.html#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 17 Feb 2009 07:16:35 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Nuttachai</dc:creator>
				<category><![CDATA[N&K Nut+Koy]]></category>
		<category><![CDATA[email]]></category>
		<category><![CDATA[N&K]]></category>
		<category><![CDATA[Nut&Koy]]></category>
		<category><![CDATA[Nuttachai]]></category>
		<category><![CDATA[nuttachai rassadondee]]></category>
		<category><![CDATA[suwawirin]]></category>
		<category><![CDATA[suwawirin pingnamthong]]></category>
		<category><![CDATA[ก้อย]]></category>
		<category><![CDATA[จดหมาย]]></category>
		<category><![CDATA[ณัฐชัย]]></category>
		<category><![CDATA[ณัฐชัย ราษฎรดี]]></category>
		<category><![CDATA[นัท]]></category>
		<category><![CDATA[สุววิรินทร์]]></category>
		<category><![CDATA[สุววิรินทร์ ปิงน้ำโท้ง]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://nuttachai.com/?p=42</guid>
		<description><![CDATA[เมื่อวานพี่ได้รับรู้ไปแล้วว่าก้อยนั้นเขียนจดหมายเพื่อพี่  ที่ไม่ได้ส่งให้พี่อ่าน  ตัวพี่เองก็อยากจะบอกก้อยว่า  พี่ก็มีจดหมายที่เขียนเพื่อก้อยแล้วไม่ได้ส่งให้ก้อยอ่านเหมือนกัน  เพียงแต่จดหมายฉบับนี้ของพี่นั้น  พี่เขียนมันมานานกว่าที่ก้อยจะเขียนซะอีก
จดหมายฉบับนี้มันไม่ได้ส่งให้ก้อยหรอก
มันอยู่ในช่อง Draft มานานมาก และ มันก็จะอยู่ตลอดไป&#8230;

 
เสียงจากความรู้สึกของคนเลวๆ‏





From:


(Unknown) 




Sent:


Wednesday, December 21, 2005 10:15:43 PM




To: 


suwawirin_3@yahoo.com; suwawirin@hotmail.com




 
 
 
ใครๆ .. ก็คิดว่าผมคงมีความสุขที่มีคนมามอบความรู้สึกดีๆ ให้มากมาย 
ใครๆ .. ก็คิดว่าผมคงมีความสุขกับการที่มีคนโทรมาหาทั้งวัน
ใครๆ .. ก็คิดว่าผมคงมีความสุขกับการได้เป็นคนเลือก
ใครๆ .. ก็คิดว่าผมคงมีความสุขกับการใช้ชีวิตแบบนี้
 
แล้วจะมีสักกี่คนที่จะรู้ว่า ผมไม่ได้มีความสุขอย่างที่ใครๆ คิด
 
ผม .. เหงามากมาย ในทุกๆ คืนที่ผมกำลังคุยโทรศัพท์กับใครสักคน หรือหลายๆ คนที่มารักผม
ผม .. รู้สึกผิดมากมาย ที่ต้องมีคนมานั่งเสียใจกับการกระทำแย่ๆ ของของผม
ผม .. เสียใจมากที่ทำให้ คนที่รักผมต้องร้องไห้กับคนไม่มีค่าอย่างผม
ผม .. คิดเสมอว่าไม่มีผู้หญิงคนไหนที่จะมาทนสันดารเลวๆของผมได้
ผม .. โกรธตัวเองทุกครั้ง ที่รู้สึกว่า ผมทำตัวให้ดีพอกับความรักที่คนๆ หนึ่งให้ผมไม่ได้
ผม .. ร้องไห้ทุกคืน กับการคิดถึงคนๆ หนึ่งแต่ก็ทำได้แค่คิดถึง
 
ผม .. ต้องโกหกตัวเอง [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://nuttachai.com/nk-nut-koy/secret-letter-from-nut.html/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>จดหมายที่เธอไม่มีวันได้อ่าน 1 (ก้อย)</title>
		<link>http://nuttachai.com/nk-nut-koy/secret-letter-from-koy.html</link>
		<comments>http://nuttachai.com/nk-nut-koy/secret-letter-from-koy.html#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 16 Feb 2009 07:23:07 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Nuttachai</dc:creator>
				<category><![CDATA[N&K Nut+Koy]]></category>
		<category><![CDATA[email]]></category>
		<category><![CDATA[N&K]]></category>
		<category><![CDATA[Nut&Koy]]></category>
		<category><![CDATA[suwawirin]]></category>
		<category><![CDATA[suwawirin pingnamthong]]></category>
		<category><![CDATA[ก้อย]]></category>
		<category><![CDATA[จดหมาย]]></category>
		<category><![CDATA[สุววิรินทร์]]></category>
		<category><![CDATA[สุววิรินทร์ ปิงน้ำโท้ง]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://nuttachai.com/?p=37</guid>
		<description><![CDATA[ตอนที่แอบเข้าไปอ่าน email ของก้อยครั้งสุดท้าย(ยอมรับว่าเป็นการกระทำที่ไม่ดีจริงๆ) เพราะอยากจะรู้ว่าก้อยปกปิดความลับอะไรไว้  เพราะมีความรู้สึกระแวง  กลัวว่าเธอจะแอบมีกิ๊กนั้น ก็ได้พบกับความจริงที่น่าตกใจหลายๆอย่าง  ที่เห็นแล้วน้ำตามันก็หลั่งไหลออกมา&#8230;
หนึ่งในนั้นคือ  มีจดหมายฉบับหนึ่งที่ก้อยเขียนให้ตัวเอง  และไม่คิดจะส่งให้เราอ่าน  ฉันไม่เคยรู้เลยว่าเธอเก็บมันไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่  เพราะฉันไม่เคยคิดอยากจะล่วงเกินเข้ามาใน email ของเธอ&#8230;

 
N &#38; K‏




From:


suwawirin pingnumtmong (suwawirin@hotmail.com) 




Sent:


Tue 5/08/07 4:19 PM




To: 


suwawirin@hotmail.com




 
จิ๊กซอว์ที่ผิดกับคนที่ &#8220;ไม่ใช่&#8221; ในความรัก

ทั้งที่เรียนรู้แล้วว่าเข้ากันไม่ได้
ดีกันสองวัน ทะเลาะกันห้าวัน
แต่ก็ยังจะทนคบกันต่อ
โดยให้เหตุผลของการทนอยูว่าเหนื่อยที่จะต้องไปเริ่มคบกับคนใหม่&#8221;อยากถามจริงๆ&#8230;..
แล้วจะไม่เหนื่อยใจมากกว่าเหรอ
ที่ต้องทนคบกับคนที่ไม่เข้าใจกันอีกต่อไปอย่าพยายามอดทนกับคนที่ไม่ใช่
อย่าพยายามยึดใครไว้เพราะความเหงา
อย่าพยายามต่อจิ๊กซอว์ชิ้นที่ผิดหลังจากที่หันจิ๊กซอว์นั้นจนครบทุกด้านแล้ว
ก็ยังไม่สามารถต่อได้ลงล็อก
ถ้าเป็นอย่างนี้ จงวางมันลงซะ
แล้วเปิดโอกาสให้ตัวเองได้ค้นหาชิ้นใหม่มาลองต่อดูเริ่มบอกตัวเองได้แล้ว
ว่าเราจะไม่เป็นเหมือนกับใครอีกหลายคน
ที่ทั้งๆรู้ว่ายิ่งคบก็ยิ่งไม่ใช่
ยิ่งต่อจิ๊กซอว์หัวใจ ก็ยิ่งผิดที่ผิดทาง
แต่ก็ไม่กล้าตัดใจบอกเลิก
เพราะกลัวว่าถ้าเลิกกันจริงๆแล้วตัวเองจะไม่เหลือใคร
&#8220;คนไม่มีใคร&#8221; ก็รู้ว่าไม่อยากเจอกับคำแบบนี้
แต่ถ้า &#8220;การมีใคร(คนนี้) แล้วมีแต่เรื่องยุ่งยากใจ&#8221;
อยากถามว่า ไม่มีจะดีกว่าไหมมีเขาแล้วไม่เหงาก็จริง
แต่ต้องร้องไห้อาทิตย์ละห้าวัน มันคุ้มกันเหรอ?
การบอกเลิก แล้วกลับมาอยู่กลับตัวเองอีกครั้งเป็นสิ่งที่ยาก
แต่จริงหรือเปล่า?
บางครั้งเราก็ต้องหัดทบทวนเรื่องที่ยากให้เป็นบ้าง
อย่าใช้ชีวิตและมีความรักแบบเอาง่ายเข้าว่า
ฝึกหายใจด้วยหัวใจตัวเอง
แล้วหัวใจก็จะเข้มแข็งมากขึ้นเรื่อยๆจิ๊กซอว์ชิ้นที่ถูกนั้น &#8230;. รอเราหยิบมันขึ้นมาอยู่
คนที่ใช่นั้น&#8230;ก็รอเราอยู่
แต่วันที่รอคอยวันนั้น&#8230;จะไม่มีวันเดินทางมาถึงเลย  &#8230;&#8230;.. 
แล้วเราเป็นอย่างนั้นเหรอ&#8230;
รู้สึกตั้งแต่วันปีใหม่ 50 ที่นั่งที่กว้าน หลังจากวันนั้น พี่ก็เริ่มเปลี่ยนไปมาก ไม่อยากบอกไม่อยากพูดถึงเลย ว่าเพราะ อะไร ก็รู้ตัวดีเสมอว่าผิดแต่เราก็ขอโทษจากใจริงแล้ว แต่มันคงยากที่แผลนั้นจะหายเพราะว่าพี่คงไม่คิดจะให้อภัยนั้นหรอก จริงๆถ้าพี่ทำอย่างนั้นกับก้อย ก้อยก็คงไม่มีวันให้อภัยพี่แน่นอน แค่พี่ให้โอกาสครั้งนี้ก็นับว่าเป็นความโชคดีมาก ไม่รู้ว่าที่ทำนั้นเพราะว่ารักหรือสงสาร ไม่อยากเรียกร้องสิ่งใดๆจากพี่ แค่นี้มันก็มากพอแล้ว พี่จะรู้บ้างไหมว่า  การที่พี่ทำเหมือนไม่สนใจก็เจ็บมากแล้วแต่มันคงเทียบไม่ได้กับสิ่งที่ก้อยทำกับพี่  แค่นี้ก้อยก็เข้าใจแล้วว่ามันเจ็บมากแค่ไหน [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://nuttachai.com/nk-nut-koy/secret-letter-from-koy.html/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>จดหมายที่เขียนด้วยน้ำตา</title>
		<link>http://nuttachai.com/nk-nut-koy/letter-with-tear.html</link>
		<comments>http://nuttachai.com/nk-nut-koy/letter-with-tear.html#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 13 Feb 2009 00:05:59 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Nuttachai</dc:creator>
				<category><![CDATA[N&K Nut+Koy]]></category>
		<category><![CDATA[suwawirin]]></category>
		<category><![CDATA[suwawirin pingnamthong]]></category>
		<category><![CDATA[กังวล]]></category>
		<category><![CDATA[ก้อย]]></category>
		<category><![CDATA[จดหมาย]]></category>
		<category><![CDATA[น้ำตา]]></category>
		<category><![CDATA[สุววิรินทร์]]></category>
		<category><![CDATA[สุววิรินทร์ ปิงน้ำโท้ง]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://nuttachai.com/?p=31</guid>
		<description><![CDATA[วันนี้พี่นั่งเขียนจดหมายถึงก้อยนะ
ตั้งใจว่าจะส่งจดหมายนี้ไปให้ก้อยในวันวาเลนไทน์
รู้สึกว่าครั้งนี้มันแปลกๆก็จริงอยู่เพราะทุกครั้งจะเขียนด้วยความรู้สึกที่อบอุ่นและมีความสุขมาก
เวลานี้มันเหงาจริงๆนะ และก็ใจหายยังไงไม่รู้  แต่ก็ยังอยากจะเขียนจดหมายที่มันอ่านแล้วก็รู้สึกดีๆ

ไม่กล้าโทรไปหาก้อย  เจ็บปวดในใจ อยากได้บอกว่ารักและคิดถึงเธอมาก แต่คิดว่านี่มันไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมที่จะเอ่ยคำเหล่านี้
มีเรื่องตั้งมากมายอยากจะคุยกับก้อย  อยากจะให้ก้อยเข้าใจ
อยากจะเขียนให้มันดี  อ่านแล้วมีความสุข  พยายามเหลือเกิน&#8230;ว่าจะเขียนจดหมายอะไรไปดี  คิดแล้วคิดอีก ความรู้สึกมากมายที่แน่นอยู่ในอกนี้  ไม่รู้จะเขียนมันออกไปอย่างไร ให้ก้อยเข้าใจ
เขียนไปน้ำตามันก็ไหลไป  บอกตัวเองว่าไม่ใช่สิ จดหมายรักมันต้องเขียนด้วยความรู้สึกที่ดีสิ  คนร้องไห้มันจะไปเขียนให้อ่านแล้วมีความสุขได้อย่างไร
ถามตัวเองว่าทำไมต้องร้องไห้  คำตอบคือ กลัว
กลัวว่าคำตอบที่ได้กลับมามันจะไม่เป็นอย่างที่เราหวัง  กลัวว่าครั้งนี้เราจะเสียก้อยไปจริงๆ
ความรักครั้งนี้จะเป็นอย่างไร ฉันควรต้องทำใจหรือเปล่า
(จะเป็นได้แค่เพียงฝัน)
ความรักครั้งนี้จะเป็นอย่างไร สุขสมได้ดั่งใจหรือเป็นฝันชั่วคราว
(อยู่ที่เธอรู้ไหม)
ชีวิตของฉันเมื่อพบกับเธอนั้น จะเปลี่ยนแปลงหรือเป็นเหมือนเก่า
(เป็นแค่ฝันไป)
คือคำถามที่ฉันฝากไว้ ฉันวานให้สายลมพัดลอยผ่านไป..ถึงเธอ
ฝากทุกข้อความ ส่งไปถึงเธอ (รู้สึกอะไรบ้างไหมเธอ)
สิ่งที่ไม่อาจจะเปิดในยามที่พบเจอ (อยู่ข้างๆเธอ)
อาจมีสักวัน เธอจะได้รับมัน (เธอได้ยินเสียงอะไร…)
จะรู้ว่าฉันนั้นคิดเช่นไร

ฉันกลัวที่จะเสียเธอไปจริงๆ  จดหมายฉบับนี้มันจะเป็นจดหมายฉบับสุดท้ายที่เราจะได้เขียนถึงกันรึเปล่านะ
รักก้อยเสมอ
พี่นัท
]]></description>
		<wfw:commentRss>http://nuttachai.com/nk-nut-koy/letter-with-tear.html/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
