February 18th, 2009 at 6:55pm |
น่าแปลก ในช่วงเวลาสั้นๆ 2-3 เดือนที่ผ่านมานี้ มีเรื่องมากมายเกิดขึ้นกับชีวิตผม ทั้งเรื่องงาน เรื่องก้อย เรื่องครอบครัว บางเรื่องทำให้ผมเครียด บางเรื่องทำให้ผมสงสัย บางเรื่องทำให้ผมท้อแท้ บางเรื่องเสียใจจนเสียน้ำตา
ผมค้นหาทางออกมากมาย ทำยังไงผมถึงจะประสบความสำเร็จเรื่องงาน ทำไมผมยังติดปัญหาที่ก้าวข้ามไปไม่ได้ ทั้งๆที่ผมเรียนรู้มาตั้งเยอะ ทำไมผมยังไม่เข้าใจถึงแก่นแท้ของมัน
ตั้งใจว่าจะนั่งทบทวนสิ่งที่ผ่านมาทั้งหมด วิเคราะห์ว่าทำไมมันถึงผิดพลาด ก็ดันมาเจอเรื่องของก้อยอีก เวลาเป็นเรื่องของก้อยทีไร ผมมักจะไม่เคยสงบใจหรือว่าทำใจได้เลย โดยเฉพาะยามทะเลาะกัน โกรธกัน หรือว่าแม้แต่เลิกกัน…
Read the rest of ในที่สุดผมก็ตาสว่างสักที
February 17th, 2009 at 2:16pm |
เมื่อวานพี่ได้รับรู้ไปแล้วว่าก้อยนั้นเขียนจดหมายเพื่อพี่ ที่ไม่ได้ส่งให้พี่อ่าน ตัวพี่เองก็อยากจะบอกก้อยว่า พี่ก็มีจดหมายที่เขียนเพื่อก้อยแล้วไม่ได้ส่งให้ก้อยอ่านเหมือนกัน เพียงแต่จดหมายฉบับนี้ของพี่นั้น พี่เขียนมันมานานกว่าที่ก้อยจะเขียนซะอีก
จดหมายฉบับนี้มันไม่ได้ส่งให้ก้อยหรอก
มันอยู่ในช่อง Draft มานานมาก และ มันก็จะอยู่ตลอดไป…
Read the rest of จดหมายที่เธอไม่มีวันได้อ่าน 2 (นัท)
February 16th, 2009 at 2:23pm |
ตอนที่แอบเข้าไปอ่าน email ของก้อยครั้งสุดท้าย(ยอมรับว่าเป็นการกระทำที่ไม่ดีจริงๆ) เพราะอยากจะรู้ว่าก้อยปกปิดความลับอะไรไว้ เพราะมีความรู้สึกระแวง กลัวว่าเธอจะแอบมีกิ๊กนั้น ก็ได้พบกับความจริงที่น่าตกใจหลายๆอย่าง ที่เห็นแล้วน้ำตามันก็หลั่งไหลออกมา…
หนึ่งในนั้นคือ มีจดหมายฉบับหนึ่งที่ก้อยเขียนให้ตัวเอง และไม่คิดจะส่งให้เราอ่าน ฉันไม่เคยรู้เลยว่าเธอเก็บมันไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เพราะฉันไม่เคยคิดอยากจะล่วงเกินเข้ามาใน email ของเธอ…
Read the rest of จดหมายที่เธอไม่มีวันได้อ่าน 1 (ก้อย)
February 13th, 2009 at 7:05am |
วันนี้พี่นั่งเขียนจดหมายถึงก้อยนะ
ตั้งใจว่าจะส่งจดหมายนี้ไปให้ก้อยในวันวาเลนไทน์
รู้สึกว่าครั้งนี้มันแปลกๆก็จริงอยู่เพราะทุกครั้งจะเขียนด้วยความรู้สึกที่อบอุ่นและมีความสุขมาก
เวลานี้มันเหงาจริงๆนะ และก็ใจหายยังไงไม่รู้ แต่ก็ยังอยากจะเขียนจดหมายที่มันอ่านแล้วก็รู้สึกดีๆ
Read the rest of จดหมายที่เขียนด้วยน้ำตา
February 10th, 2009 at 8:36pm |
ลำบากใจเหลือเกิน ว่าเมื่อไหร่ก้อยจะยอมรับฟังคำสอน คำเตือน ของผู้ใหญ่บ้าง?
ในเวลานี้พี่คงบอกได้ว่า พี่ไม่อยู่ในสถานะอะไรที่จะสามารถบอกกล่าว สอน เตือนหรือห้ามก้อยทำในสิ่งต่างๆได้ เพราะใจก้อยนั้นไม่ได้นับถือพี่อีกต่อไปแล้ว
การที่พี่พยายามสอนและบอกก้อยก็เพราะเป็นห่วงก้อยจริงๆ เพราะรักจึงต้องบอก เพราะรักจึงต้องเตือน เพราะรักจึงต้องห้าม…
Read the rest of สุววิรินทร์ พี่จะสอนก้อยได้อย่างไร
February 7th, 2009 at 4:10pm |
ถึงก้อยที่รัก
พี่นัทอยากจะคุยกับก้อยมากนะ เหงาดีจังเลยแฮะ
อยากจะคุยเรื่องธรรมดาทั่วไป อยากให้ก้อยเล่าอะไรให้ฟัง อยากให้มีเสียงหัวเราะในบทสนทนาของเรา
อยากจะทำให้ก้อยมีความสุข
อึดอัดมากในทุกวันนี้ ไม่มีใครให้แชร์ความรู้สึก เหน็ดเหนื่อยจากงาน ไม่สบายใจจากเรื่องในบ้าน
ระบายให้ใครฟังก็ไม่ได้…
Read the rest of สุววิรินทร์ พี่นัทรักและคิดถึงเรามากรู้ไหม
February 6th, 2009 at 7:26pm |
ถึงก้อยที่รัก
วันนี้เราก็ยังคงไม่ได้คุยกันอีกตามเคย เข้าใจว่าก้อยคงไม่อยากจะรับโทรศัพท์พี่ซักเท่าไหร่
เราคงจะไม่ได้คุยกันอีกนานทีเดียว หรืออาจจะตลอดไป…
พี่นัทคิดถึงก้อยมาก ได้แต่คุยผ่าน blog นี้ไปเรื่อยๆ ไม่รู้ว่าวันไหนก้อยจะเข้ามาเจอมัน
แม้เราจะเลิกกันมากี่หน เจ็บช้ำเสียใจทั้งสองฝ่ายเพียงใด
พี่นัทก็ยังอยากให้ก้อยได้รับรู้ว่า ก้อยเป็นผู้หญิงที่พี่นัทรักอย่างสุดหัวใจ
Read the rest of สุววิรินทร์ ปิงน้ำโท้ง ผู้หญิงที่พี่นัทรักมากสุดหัวใจ
